Ενα αρκετά επικλινές και βραχώδες ύψωμα στη βόρεια πλευρά της αχαϊκής Αιγείρας υπήρξε η ιδανική θέση για την κατασκευή του θεάτρου της πόλης. Ο ανατολικός προσανατολισμός του μνημείου επιβλήθηκε από την ανάγκη για αρμονική ένταξή του στο φυσικό περιβάλλον. Το θέατρο, που εντάσσεται σε μια ευρύτερη περιοχή ιερών, ήταν ασφαλώς το σπουδαιότερο κτίριο της αρχαίας πόλης. Η θέα από το κοίλον είναι μαγευτική: μπροστά στο θεατή απλώνεται ένα μεγάλο τμήμα του Κορινθιακού κόλπου και όταν η ατμόσφαιρα είναι καθαρή φαίνεται και η απέναντι ακτή της Στερεάς Ελλάδας. Περίπου τα δύο τρίτα των εδωλίων του κοίλου είχαν λαξευτεί στο φυσικό βράχο, ενώ τα υπόλοιπα συμπληρώθηκαν πάνω σε τεχνητή επίχωση. Η χωρητικότητα του θεάτρου υπολογίζεται σε 3.000 θεατές. ΄Ενα καλά σχεδιασμένο αποχετευτικό σύστημα έστελνε τα νερά της βροχής, που μαζεύονταν στο θέατρο, στο υδραγωγείο της πόλης. Το ελληνιστικό σκηνικό οικοδόμημα παρουσιάζει ομοιότητες με άλλα σύγχρονα θέατρα της Πελοποννήσου. Το θέατρο της Αιγείρας χρονολογείται στα μέσα του 3ου αι. π.Χ. και φαίνεται ότι εγκαταλείφθηκε οριστικά τον 3ο αι. μ.Χ.
